ഉണ്ണിയുടെ കത്തുകൾ-ഇരുപത്

മടവൂർ

20/04/2020

പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്കായി  കുറിയ്ക്കുന്ന  ഇരുപതാമത്തെ കത്ത്..

ഇന്നലെ നിനക്കായി എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,  ഓർമ്മയുടെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിൽ നിന്റെ വെള്ളിക്കൊലുസ്സ്‌ ചിരിച്ചപോലെയും, 

 ഉടഞ്ഞ വളപ്പൊട്ടുകളും മഞ്ചാടിമുത്തുകളും കൊണ്ട്‌ നമ്മൾ പല്ലാങ്കുഴി കളിച്ചപോലെയും,  ചിങ്ങക്കൊയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ പാടത്തിനെ തഴുകിയെത്തിയ കാറ്റിൽ കൈതപ്പൂ മണമറിഞ്ഞപോലെയു മൊക്കെ ഒരു ഫീൽ..

 അതേടാ.. എന്റെ  ഓർമ്മത്തൊടിയിൽ നീ വീണ്ടുമൊരു തുമ്പസ്മിതമായി നിറയുകയായിരുന്നു..

ഒരു ഒഴിവാക്കലോ ഒഴിവാക്കപ്പെടലോ ഉണ്ടാവുമ്പോഴാവാം, പ്രണയത്തിനു വിരഹഛായയുണ്ടാവുന്നത്‌.. അല്ലേ? മറിച്ച്‌, ആ വിരഹം വെറും ഭൗതികപ്രക്രിയ മാത്രമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും, മനസ്സാഴങ്ങളിൽ വേർപ്പാടുണ്ടാവതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രണയത്തിന്റെവർണ്ണം മാറുന്നു.. അതുതന്നെയല്ലേ നമ്മളിലും സംഭവിയ്ക്കുന്നത്..? 

yes.. once blankness held us.. still the blankness stays..  but, after a long time,  now I open my mind.. my tongue shapes breath to sound, to make in you my story.. in you to make myself.. yes.. at last, in blankness we are found.. the silence makes fort..

ശൂന്യതയിലും നമ്മൾ പരസ്പരം കാണുന്നു.. അറിയുന്നു.. അതേ.. നീയും  ഞാനും ..

ഡാ.. അതൊക്കെ പോട്ടെ.. ഇതിനിടയിൽ ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു.. ഇന്ന് രാവിലെ എനിക്ക് ദോഹയിൽ നിന്നും ഒരു സന്ദേശം വന്നു.. ഒരു ഏഴാം ക്ലാസുകാരന്റെ.. ഒപ്പം 'ഈ  കോവിഡ് കാലത്ത് അങ്കിൾ സുരക്ഷിതമായിയിരിക്കണം' എന്ന പ്രാർത്ഥനയും.. എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കുട്ടിയാണവൻ.. കുറച്ചുവർഷംമുൻപ്, ഞാൻ ദോഹയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരുദിവസം ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു.. ഞാൻ ആ മോനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം.. കാരണം,  ഒരാഴ്ച്ചയായി ആ കുട്ടിയ്ക്ക് അവന്റെ അടുത്ത ഫ്‌ളാറ്റിലെ ദമ്പതികളുടെ മോനായി ജീവിച്ചാൽ മതിയത്രേ..  ആ ഒന്നാം ക്ളാസുകാരനെ ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം..

ഞാൻ ആ മോനെ കണ്ടു.. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഒരു ഡ്രൈവിനു പോയി.. അവന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിലെ സങ്കടങ്ങൾ കേട്ടു.. ഒരു സാധാരണ ന്യൂക്ലിയർ ഫാമിലിയിലെ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ തന്നെ.. അതിൽ അവനു ഏറ്റവും വേദനയുള്ളത്, അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നും ഒരു ജ്യുസ് ഗ്ളാസ് തറയിൽ വീണ് പൊട്ടിയപ്പോൾ, അമ്മ വഴക്കുപറഞ്ഞു.. അച്ഛൻ ചെറുതായൊന്നു തല്ലി.. എന്നാൽ, അവന്റെ അതേ പ്രായത്തിലുള്ള, അടുത്തവീട്ടിലെ കുട്ടി, ഇവരുടെ വീട്ടിലെ ഒരു സ്ഫടികം കൊണ്ടുള്ള മൊമന്റോ തള്ളിയിട്ട് ഉടച്ചിട്ട്, ആ കുട്ടിയെ വഴക്കുപറഞ്ഞില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മ വഴക്കുപറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ  "അവൻ കൊച്ചുകുഞ്ഞല്ലേ..? കുട്ടികളാവുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കും, അത് സാധാരണമാണ്..  ഉടഞ്ഞത് വീണ്ടും വാങ്ങാവുന്നതേയുള്ളൂ.. " എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു, അടുത്ത വീട്ടിലെ കുഞ്ഞിനെ, ഇവന്റെ അമ്മ ചേർത്ത് പിടുച്ചുവത്രേ.. ഒരുമ്മയും കൊടുത്തു..

ഇവിടെ ഈ കുട്ടിയുടെ ചിന്തയിൽ, അവൻ അടുത്ത വീട്ടിലെ കുട്ടിയായിരുന്നെങ്കിൽ, അവനെയും അമ്മ തല്ലില്ലായിരുന്നു.. ചേർത്ത് പിടിക്കുമായിരുന്നു.. അമ്മയ്ക്ക് അവനോട് സ്നേഹം തോന്നുമായിരുന്നു.. 

കുട്ടിയുടെ പേസ്പെക്ടിവിൽ, ആ ചിന്ത ശരിയാണ്..  

നമ്മുടെ പ്രായത്തിൽ, ഇത് നിസ്സാരമാണ്.. ആ കുട്ടിയ്ക്ക് അതൊരു ട്രോമയാണ്..  ആ പേരന്റസിനു ഡ്രാമയും.. !

എനിവേ, പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു.. അവൻ ഇപ്പോൾ ഹാപ്പിയാണ്.. an excellent boy..

ഡാ.. സത്യത്തിൽ നമ്മളൊക്കെ ഇങ്ങനല്ലേ? നിസ്സാരകാര്യങ്ങൾ എന്നു പറഞ്ഞു, കുട്ടികൾക്ക് എന്തൊക്കെ നിഷേധിക്കുന്നു? ഒന്നാലോചിച്ചുനോക്കിയെ..  ഓരോ വീട്ടിലും, ഇനിയും വരാത്ത അതിഥികളെയും കാത്ത്, എത്രയോ സ്ഫടികപാത്രങ്ങളും ഗ്ലാസ്സുകളും ഒക്കെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും? അപ്പോഴും, ആ വീട്ടിലെ കുട്ടികൾ, പഴയ പാത്രങ്ങളിൽ ആഹാരം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.. ഇങ്ങനെ വാങ്ങിവയ്ക്കുന്ന പലതും, ആ വീട്ടുകാർക്ക് ഉപയോഗപ്പെടില്ല..  മഞ്ഞിലെ വിമലയും ബുധുവും കാത്തിരുന്നതുപോലെ, ആ സ്ഫടികപാത്രങ്ങൾ എന്നോ വരുമെന്ന് കരുതുന്ന, ഏതോ അഥിതികൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു..  ഒന്നുമില്ലേലും,  മഞ്ഞിലെ കാത്തിരിപ്പിന് ഒരു സുഖമുണ്ട്.. റൊമാന്റിക് ആയിരുന്നു.. എന്നാൽ ഈ പാത്രങ്ങൾളിൽ എന്ത് റൊമാൻസ്?

ഒരിക്കൽ, ഒരു  രാത്രിയിൽ തിരക്കൊഴിഞ്ഞ റോഡിലൂടെ കാറോടിച്ചുപോകുമ്പോൾ, മോളുമായുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ കുറച്ച്‌ തത്വചിന്ത കലർന്നിരുന്നു..  "അച്ഛാ.. എന്തിനാ ഇങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്‌..? നമ്മൾ പിറന്നുവീഴുമ്പോൾ, നമ്മളെ ആരൊക്കൊയോ എടുക്കുന്നു.. മരിക്കുമ്പോഴും അതുപോലെ ആരൊക്കൊയോ എടുക്കുന്നു.. ഇതിനിടയിൽ ഇടക്കൊന്ന് നടക്കുന്നു.. അതാണു ലൈഫ്‌.. സോ എഞ്ചോയ്‌ ഇറ്റ്‌.."

മോൾ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് എനിക്ക് നിന്നോടും  പറയാനുള്ളത്..   ഇടയ്ക്കുള്ള  ആ നടത്തം, കുറച്ച് ഹാപ്പിയായി നടക്കുക.. മറ്റുള്ളവരുടെ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരിയ്ക്ക് ഉണർവ് ആവുക.. അവരുടെ കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളിൽ ജ്വലിക്കുന്ന വെളിച്ചമാവുക..

You know.. everything in life is about how we feel. Every decision we make in our life is based on how we feel. The single motivating power of our entire life is our feelings... 

So, if you good, you can make others feel better..

So, with good feelings, I wind up for today.. 

With lots of love..

Yours....