മടവൂർ
19/04/2020
പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്കായ് തന്നെ പത്തൊമ്പതാം കത്തും..
ഡാ... എന്റെ കത്തുകളുടെ കൗമാരം ഇവിടെ കഴിയും..
ഒരുവേള, എന്റെ ഈ കുറിക്കലുകൾക്ക് മറുവാക്കായി പറയാൻ നീ ബാക്കിവയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നു ഞാൻ കരുതുന്ന ഓരോ വാക്കിലും, വാഴക്കൂമ്പിലെ അടരുകളിൽ നിറയുന്ന തേൻ പോലെ മധുരിക്കുന്ന പ്രണയം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വാസിച്ചോട്ടെ.. കാരണം നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് എന്റെ നെഞ്ചിൻകൂട്ടിലാണ്.. അതേടാ.. ചിതലരിച്ച എന്റെ നെഞ്ചിൻകൂട്ടിലെ ചിതൽ ബാക്കിവച്ച ഇടവും നിനക്ക് മാത്രം..
അതുപോലെ, എന്റെ കുപ്പായങ്ങൾക്കു നിന്റെ മണമാണ്.. എന്തെന്നാൽ, നീ തന്ന പ്രണയനൊമ്പരങ്ങളാണ് എന്റെ വിയർപ്പ്.. എന്തിനേറെ, നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും നിനക്ക് 'ഞാൻ മണക്കുന്നുണ്ടാവും' എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നപോലെ, എന്നിൽ നിന്നോർമ്മ എപ്പോഴും ഇനിയ്ക്കുന്നുണ്ട്..
ഡാ.. എങ്കിലും ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ.. അന്ന് പോകുമ്പോൾ നീ കൊണ്ടുപോയവയിൽ
എന്റെ വാക്കുകളും ഉണ്ടായിരുന്നുവോ..? കാരണം, അന്ന്
മനസ്സിൽ നീ ബാക്കിയാക്കിയ ശൂന്യതയിൽ തീവ്രമായൊരു മൗനമുണ്ട്...
ഓരോ തവണയും നിന്നെയോർക്കുമ്പോൾ എന്നെ തളർത്തുന്ന മൗനം..!
ഒന്നോർത്താൽ, നമ്മൾ രണ്ട് കടലുകളല്ലേ? പരസ്പരം കരൾ പിളർക്കുന്ന നിഗൂഡതകളുള്ള കടലുകൾ.. ? ആകാശങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിർവരമ്പുകൾ തീത്ത കടലുകൾ?
അപ്പോഴും, അടുക്കും തോറും ചക്രവാളം അകലുന്നത് നമ്മളല്ലേ അറിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.. അല്ലേ..?
അല്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മൗനങ്ങൾക്ക് ഇത്രയേറെ ആഴമുണ്ടാവുമോ? ഇത്രയേറെ മൂർച്ചയുണ്ടാവുമോ? അല്ലെങ്കിൽ, നീ ബാക്കിവച്ച മൗനം കൊണ്ട് എന്റെ തൊണ്ട ഇങ്ങനെ പഴുക്കുമായിരുന്നോ?
നീ തന്ന, മഷിത്തണ്ടിന്റെ തണുപ്പുള്ള ഓർമ്മകൾക്കൊപ്പം, നിന്റെ മൗനത്തെ ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ, എന്തോ, ഇപ്പോഴും എന്റെ നെഞ്ചുരുകുന്നു..
ഓരുപക്ഷേ, എന്നെ നീ ഇട്ടിട്ട് പോയപ്പോൾ, നീ തന്ന വാക്കുകളും നിനക്കൊപ്പം പടിയിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവാം.. അല്ലേ?
എങ്കിലും, 96 എന്ന സിനിമയിലെ നായകൻ പറയുംപോലെ, നീ നിർത്തിയിടത്തു തന്നെ ഞാനിരിപ്പുണ്ട്..
അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നു.. ഇനി ഒരു വസന്തം മോഹിയ്ക്കാത്ത എന്നിൽ, ഒരു ശിശിരത്തിലും കൊഴിയാത്ത ഒരിലയായി നീ എന്നും.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ,
വാക്കുകൾ ഉള്ളിടത്തോളം,
പേന പിടിക്കാൻ ആകുന്നിടത്തോളം,
ഞാനും നീയും ഉള്ളിടത്തോളം
ഞാനിങ്ങനെ, നിന്നെപ്പറ്റി, പ്രണയത്തെപ്പറ്റി എഴുതിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും..
ഡാ.. ഒരു തലോടലായി, അറിയാതൊരു തഴുകലായി, എന്നിലൂടെ കയറിയിറങ്ങുന്നൊരു ശ്വാസമായി, ചെമ്പകപ്പൂമണമായി, ഒരു
അദൃശ്യ സാന്നിധ്യമായി നീയുണ്ടെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ നിർത്തട്ടെ..
എന്ന്.....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ